Dziś kolejna porcja krótkich recenzji filmów, widzianych przeze mnie w ostatnim czasie. Ponownie są to trzy tytuły, mimo że efekt ten nie jest zamierzony, może stanie się regułą w następnych postach z "serii". Zaczynamy...
"First Squad" to anime będące efektem kooperacji japońsko-rosyjskiej. Tematem jest Druga Wojna Światowa, a dokładnie konflikt pomiędzy nazistowskimi Niemcami a Związkiem Radzieckim. Historia koncentruje się na specjalnej jednostce spirytystycznej Armii Czerwonej (od duchów, nie wódki). Główna bohaterka Nadia jest jedyna ocalałą z tytułowego first squadu a znalazła się tam dzięki zdolność widzenia przyszłości. Musi stawić czoła bliźniaczej formacji po stronie Wehrmachtu, która zamierza wskrzesić ducha rycerza poległego w 1244 roku. Ów baron Von Wolff może być wezwany z zaświatów po 700 latach czyli, co za zbieg okoliczności, w 1944. Wtedy też Niemcy nie pogardzą dowodzoną przez niego armią zombi. Miło, że do wskrzeszenia wojownika wystarczy jego miecz i kilka zaklęć. Rosjanie nie obijają się tym czasem i wysyłają Nadię do zaświatów aby odnalazła swoich dawnych kompanów (potrafią tylko strzelać z pepeszy więc nie wiem co robili w jednostce paranormalnej). Najbardziej raził chyba fakt, że te bzdury były przerywane wstawkami z wypowiedziami weteranów i historyków. Mariaż dramatycznych wspomnień i propagandowego bełkotu z naciąganą historyjką o duchach to jak śledź do lodów w ćwikle. Myślę, że wynika to z podziału ról jaki przypadł stronom projektu. Japończycy stworzyli prosta bajeczkę o wojnie a Rosjanie podeszli do tematu poważnie. Twierdzenia jakoby bohaterska Rosja stawiała czoła inwazji nazistowskiej wywoływało śmiech na sali, szczególnie, że nic nie powiedziano o jej roli w wywołaniu wojny. Strona wizualna jest na niezłym poziomie głównie dzięki scenom walk na froncie. Szkoda, że do animacji czołgów czy samolotów użyto komputera co trochę nie pasowało do historycznego klimatu wojny. Wiem, że teraz to standard, ale klasyczny rysunek lepiej by odpowiadał tematyce filmu.
Lubie animę, a to trwało ledwie 70 minut, mimo to i tak się wynudziłem.
Nie byłem wielkim fanem Tarantino, kiedy wybrałem się do kina na "Bękarty Wojny". Historia o żydowskim oddziale eliminującym nazistów nie brzmi może zbyt porywająco ale w rzeczywistości jest niesamowicie wciągająca. Świetnie skonstruowana fabuła, pełna smaczków a momentami niezwykle zabawna przekonała mnie do Quentina i jego wizji kina. Nie będę nawet próbował streszczać wydarzeń bo tylko popsułbym radość z oglądania, musicie zobaczyć to sami! Z resztą historia nie jest tu tak istotna. To co stanowi o wielkości tego filmu to dialogi, klimat, muzyka i gra aktorska. Tarantino obsadził w rolach Amerykanów, Anglików, Niemców czy Francuzów wykonawców o tych samych narodowościach. O ile Brad Pitt w świetnej roli porucznika Aldo Raine'a jest postawieniem na gwiazdę, która przyciągnie ludzi do kina, o tyle reszta obsady to praktycznie nieznani aktorzy. Nie zrozumcie mnie źle, uwielbiam Pitta i pewnie gdyby nie on, nie poszedłbym na film w ogóle. Chodzi mi raczej o to, że Tarantino mistrzowsko przeprowadził casting do pozostałych ról (może z wyjątkiem niemieckiego bohatera wojennego). Ci którzy widzieli film już zapewne wiedzą do czego zmierzam... i nie mylą się. Christoph Waltz genialnie wykreował pułkownika Hansa Landę i jest to bodaj najlepsza rola jaką widziałem od kilku lat! Nie gorzej wypada Melanie Laurent jako francuska żydówka czy chłopaki ze składu Bękartów, ale to Waltz jest gwiazdą "Inglorius Basterds". Przyćmiewa Pitta i dominuje w filmie. Każda scena z jego udziałem oczarowuje, czasem jest zabawny i uprzejmy, kiedy indziej poważny ale zawsze bije z niego groza i terror oficera SS. Mam nadzieję, że widzom nie dane będzie długo oczekiwać na jego kolejne kreacje, niech no mu tylko nie dadzą Oscara! Nie żałuję ani minuty na seansie i niecierpliwie czekam na DVD, a znam takich co nie wytrzymali i poszli na film drugi raz.
"First Squad" to anime będące efektem kooperacji japońsko-rosyjskiej. Tematem jest Druga Wojna Światowa, a dokładnie konflikt pomiędzy nazistowskimi Niemcami a Związkiem Radzieckim. Historia koncentruje się na specjalnej jednostce spirytystycznej Armii Czerwonej (od duchów, nie wódki). Główna bohaterka Nadia jest jedyna ocalałą z tytułowego first squadu a znalazła się tam dzięki zdolność widzenia przyszłości. Musi stawić czoła bliźniaczej formacji po stronie Wehrmachtu, która zamierza wskrzesić ducha rycerza poległego w 1244 roku. Ów baron Von Wolff może być wezwany z zaświatów po 700 latach czyli, co za zbieg okoliczności, w 1944. Wtedy też Niemcy nie pogardzą dowodzoną przez niego armią zombi. Miło, że do wskrzeszenia wojownika wystarczy jego miecz i kilka zaklęć. Rosjanie nie obijają się tym czasem i wysyłają Nadię do zaświatów aby odnalazła swoich dawnych kompanów (potrafią tylko strzelać z pepeszy więc nie wiem co robili w jednostce paranormalnej). Najbardziej raził chyba fakt, że te bzdury były przerywane wstawkami z wypowiedziami weteranów i historyków. Mariaż dramatycznych wspomnień i propagandowego bełkotu z naciąganą historyjką o duchach to jak śledź do lodów w ćwikle. Myślę, że wynika to z podziału ról jaki przypadł stronom projektu. Japończycy stworzyli prosta bajeczkę o wojnie a Rosjanie podeszli do tematu poważnie. Twierdzenia jakoby bohaterska Rosja stawiała czoła inwazji nazistowskiej wywoływało śmiech na sali, szczególnie, że nic nie powiedziano o jej roli w wywołaniu wojny. Strona wizualna jest na niezłym poziomie głównie dzięki scenom walk na froncie. Szkoda, że do animacji czołgów czy samolotów użyto komputera co trochę nie pasowało do historycznego klimatu wojny. Wiem, że teraz to standard, ale klasyczny rysunek lepiej by odpowiadał tematyce filmu.Lubie animę, a to trwało ledwie 70 minut, mimo to i tak się wynudziłem.
Nie byłem wielkim fanem Tarantino, kiedy wybrałem się do kina na "Bękarty Wojny". Historia o żydowskim oddziale eliminującym nazistów nie brzmi może zbyt porywająco ale w rzeczywistości jest niesamowicie wciągająca. Świetnie skonstruowana fabuła, pełna smaczków a momentami niezwykle zabawna przekonała mnie do Quentina i jego wizji kina. Nie będę nawet próbował streszczać wydarzeń bo tylko popsułbym radość z oglądania, musicie zobaczyć to sami! Z resztą historia nie jest tu tak istotna. To co stanowi o wielkości tego filmu to dialogi, klimat, muzyka i gra aktorska. Tarantino obsadził w rolach Amerykanów, Anglików, Niemców czy Francuzów wykonawców o tych samych narodowościach. O ile Brad Pitt w świetnej roli porucznika Aldo Raine'a jest postawieniem na gwiazdę, która przyciągnie ludzi do kina, o tyle reszta obsady to praktycznie nieznani aktorzy. Nie zrozumcie mnie źle, uwielbiam Pitta i pewnie gdyby nie on, nie poszedłbym na film w ogóle. Chodzi mi raczej o to, że Tarantino mistrzowsko przeprowadził casting do pozostałych ról (może z wyjątkiem niemieckiego bohatera wojennego). Ci którzy widzieli film już zapewne wiedzą do czego zmierzam... i nie mylą się. Christoph Waltz genialnie wykreował pułkownika Hansa Landę i jest to bodaj najlepsza rola jaką widziałem od kilku lat! Nie gorzej wypada Melanie Laurent jako francuska żydówka czy chłopaki ze składu Bękartów, ale to Waltz jest gwiazdą "Inglorius Basterds". Przyćmiewa Pitta i dominuje w filmie. Każda scena z jego udziałem oczarowuje, czasem jest zabawny i uprzejmy, kiedy indziej poważny ale zawsze bije z niego groza i terror oficera SS. Mam nadzieję, że widzom nie dane będzie długo oczekiwać na jego kolejne kreacje, niech no mu tylko nie dadzą Oscara! Nie żałuję ani minuty na seansie i niecierpliwie czekam na DVD, a znam takich co nie wytrzymali i poszli na film drugi raz.
Ostatnim obrazem dziś omawianym będzie "Dystrykt 9". Film science-fiction opowiadający o Ziemi w niedalekiej przyszłości. Na naszej planecie pojawia się ogromny statek Obcych a jako miejsce postoju wybiera sobie Johannesburg. Władze wysyłają oddział żołnierzy mający sprawdzić wnętrze maszyny. Kiedy w środku odnajdują tysiące zaniedbanych potworków postanawiają przetransportować je do obozu zaimprowizowanego poniżej, gdzie dostaną pomoc i żywność. Całością przedsięwzięcia zawiaduje Multi National United czyli ministerstwo do spraw obcych. Mija 20 lat a alieny nadal koczują w tym samym miejscu, które do tego czasu przekształciło się w slumsy. Liczebność "krewetek" (jak nazywają ich ludzie) ciągle wzrasta i zaczyna przeszkadzać mieszkańcom miasta. Rząd postanawia wyeksmitować przybyszów z obcej planety i przenieść do oddalonego o 200 km nowego ośrodka. Głównym bohaterem filmu jest urzędnik MNU Wikus Van De Merwe, który dzięki protekcji teścia, ma przeprowadzić tę prestiżową i ważną operację. Jak się zwykle dzieje w takich sytuacjach, łatwy początek szybko przekształca się w trudną sytuację. Wikus spryskuje sobie twarz tajemnicza substancją i pojawiają się u niego symptomy nieznanej choroby. Nie powiem nic więcej, bo rozwiniecie wątku jest ciekawe. Scenariusz filmu opiera się na oryginalnym ukazaniu obcych. W 90% Oni napadają na Ziemię i musimy jej bronić, w 9% my natrafiamy na Ich bazę w kosmosie i... musimy się bronić, tutaj Obcy to uchodźcy, których życie w pełni zależy od ludzi. Szkoda, że opowieści starcza mniej więcej na połowę filmu, kiedy to większość tajemnic się wyjaśnia i duża część czaru ulatuje. Mnie rozczarowała również "skala" wydarzeń w jakich bohater bierze udział. Zwiastuny zapowiadały raczej coś na wzór "Dnia Niepodległości", spektakularnej walki, super efektów i mocnego uderzenia na koniec. Jest niestety na odwrót a finał ma rozmiar mikro. Po prostu - dobry film nie sprostał dużym oczekiwaniom. Efekty są świetnie zrealizowane i nie przytłaczają obrazu, o co coraz ciężej w dobie komputerowej grafiki. Niemniej ma się niedosyt i brakuje kilku wybuchów więcej. Fani science-fiction powinni być zadowoleni choć nie jest to tytuł przełomowy w gatunku.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz